Interview: Fuzz Townshend van Car SOS


Fuzz Townshend heeft met drie volle seizoenen Car SOS al de nodige klassiekers onder handen gehad. Samen met co-presentator Tim Shaw heeft Townshend de afgelopen maanden hard gewerkt aan het vierde seizoen van het programma dat ook in Nederland te zien is op National Geographic . Wij spraken het mechanische wonder halverwege de opnames van seizoen 4, vlak naast een tot in de puntjes gerestaureerde Volvo P1800.
 
Vaste kijkers van Car SOS weten wel dat Townshend meer is dan alleen maar een automonteur. Fuzz heeft een indrukwekkende carriëre achter de rug als Technisch redacteur voor Practical Classics Magazine en Classics Weekly, en is daarnaast ook een begnadigd muzikant. Hij tourde als drummer met onder andere Bentley Rhythm Ace en Pop Will Eat Itself door Europa, en zijn solo-werk is gebruikt als soundtrack voor onder andere Malcolm in the Middle, Jackass en Sex and The City.

IMG_6414
 

Daarmee ligt de openingsvraag natuurlijk voor de hand. Wat kwam er eerst. Auto’s of muziek?
 
“Eigenlijk begon het op hetzelfde moment. Toen ik zeven jaar oud was maakte ik van kartonnen dozen mijn eerste drumstel, en ik kocht een echte toen ik 11 jaar oud was. Op datzelfde moment begon ik in de zomermaanden klusjes te doen in de garage van mijn neef. Dan werkte ik de hele zomer en had ik weer tien pond gespaard. Ik was geen groot succes op school. en in 1980, toen ik 16 was, vond ik het wel genoeg. Ik kreeg een leerplek in een busgarage en daar is het eigenlijk begonnen. In de jaren die volgden heb ik afwisselend als muzikant en als monteur gewerkt. Als ik na een tijdje muziek maken weer eens blut was ging ik weer in een garage werken. Als muzikant valt er geen droog brood te verdienen. Die baan als redacteur bij Practical Classics zorgde voor de nodige vastigheid, en een paar jaar later ging ik hetzelfde werk doen voor Classics Weekly. En toen werd ik op een gegeven moment gebeld met de vraag of ik een TV-show wilde maken. ”
 
Car SOS is zeker niet de simpelste baan die Townshend ooit heeft gehad. De budgetten zijn beperkt en de deadlines staalhard. En daardoor moet er regelmatig tot in de late uurtjes worden doorgewerkt.

 
“Het is echt moordend. De auto’s moeten klaar zijn voor de onthulling, en daar ontkom je niet aan. Alle stress die je in de show ziet is echt. We zijn regelmatig tot diep in de nacht bezig, om vervolgens na een paar uurtjes slaap vrolijk verder te gaan. We doen met het programma tien auto’s in 24 weken. Meestal werken we aan vier auto’s tegelijk. We halen een auto op, werken er 10 dagen aan tot het punt dat de auto gespoten kan worden en dan beginnen we aan de volgende. Tegen de tijd dat de vierde auto gespoten is kunnen we de eerste afronden. We proberen tussen de 500 en 1000 manuren in iedere auto te stoppen, al zijn we daar bij de Volvo ruimschoots overheen gegaan. Die auto was zo slecht…”
 

Meer na de reclame
—————————-




—————————–
 

“De manier waarop we de show financieren zit eigenlijk heel simpel in elkaar. Het productiebedrijf betaalt de manuren die we in de garage kwijt zijn. Iedereen krijgt zijn uren betaald en daarnaast is er een kleine vergoeding. We werken met een vrij krap budget, maar onderaan de streep doen we wel alles wat er aan de auto’s gedaan moet worden. We staan voor kwaliteit. Zo simpel is het. En als we dan over het budget heen gaan dan moet ik daar verantwoording voor afleggen. Bij de Volvo zijn we dik 1200 uur bezig geweest, dus daar heb ik wel wat uit te leggen. ”
 
Car SOS heeft in de afgelopen seizoenen al een aantal keer een interessant standpunt ingenomen over hoe een auto gerestaureerd moet worden. Van auto’s die naar showroom-staat werden teruggebracht tot een heel beheerste ‘oily rag’ restauratie van een Austin 12. Ook de nodige aanpassingen worden niet geschuwd. Townshend is tijdens de show degene die bepaalt wat er aan iedere auto wordt gedaan.
 
“Op het moment dat we de auto gaan ophalen bekijk ik de hele auto van onder tot boven, en meestal krijg ik dan wel een goed beeld van wat er moet gebeuren. Sommige dingen ontkom je niet aan: remmen, ophanging, banden. Die moeten vrijwel altijd gedaan moeten worden. En daarnaast probeer je een middenweg te vinden tussen wat het beste is voor de auto, en wat de eigenaar graag zou willen. Soms komt dat heel dicht bij het origineel, en soms maak je wat aanpassingen. Bij de Volvo hebben we er bijvoorbeeld voor gekozen om de bumpers van een vroege P1800 te monteren, terwijl het gewoon een in Zweden gemaakte auto is.”
 
“Je weet bij klassieke auto’s nooit precies wat je tegen gaat komen, en we hebben al een aantal interessante auto’s gehad. De Zodiac uit seizoen 1 bijvoorbeeld. Die bleek levensgevaarlijk en daarvan hebben we alleen onderdelen gebruikt. De Lancia uit vorig seizoen was een waar kunstwerk. Bouwschuim, kranten, fiberglas. Het ding had een draagarm die was gemaakt van geverfd hout. Zag er prachtig uit! Je weet nooit wat je onder een laag verf tegen gaat komen.”
 
De Volvo P1800 is de eerste auto die onderdeel uit maakt van het vierde seizoen van de show, en de Zweedse schone stelde de programmamakers nogal voor een uitdaging.

 
“De Volvo was echt een gestrande restauratie. Het ding lag vrijwel helemaal uit elkaar toen we hem gingen halen. We hebben een halve vrachtwagenlading aan extra onderdelen meegenomen, en het was een hele puzzel om erachter te komen of de auto compleet was. Sommige onderdelen hadden we driedubbel, en andere helemaal niet. Er is enorm veel tijd in las- en plaatwerk gaan zitten bij deze auto, maar uiteindelijk is hij weer net zo goed als toen hij uit de fabriek kwam. En omdat we dankzij het programma de nodige contacten hebben, konden we het niet weerstaan om de auto door Roger Moore te laten signeren. De P1800 zal toch altijd verbonden blijven aan The Saint. En eerlijk gezegd vond ik het wel heel erg gaaf dat ik Sir Roger heb mogen ontmoeten.”
 
Tijdens het maken van de show werkt Fuzz nauw samen met medepresentator Tim Shaw. Het duo had elkaar voor het programma nog nooit ontmoet.

 
“Ik wist natuurlijk wel wie Tim is. Hij heeft nogal een reputatie namelijk, en het aantal keer dat hij ergens ontslagen is, valt niet meer op een hand te tellen. Tim is nogal lawaaierig, en je kunt bepaald niet om hem heen. Maar ik kan prima met hem samenwerken. Tim is eigenlijk gewoon dat jochie op school dat nooit kwam opdagen omdat hij wel wat beters te doen had.”
 
Naast zijn carriëre als TV-ster en muzikant heeft Townshend de afgelopen paar jaar hard gewerkt aan twee andere projecten: Classic Aware en Classic Friendly.

 
“Classic Friendly is een soort keurmerk. De daarbij aangesloten garages geven aan dat ze graag aan klassieke auto’s werken en dat ze ook weten waar ze mee bezig zijn. Ik ben dat begonnen omdat er een duidelijke vraag naar was vanuit de klassiekergemeenschap. Vooral als je net een klassieke auto koopt, en je niet al te technisch bent aangelegd is het moeilijk om een garagebedrijf te beoordelen. Classic Friendly moet dat een beetje makkelijker maken.”
 
Classic Aware is eigenlijk meer een kreet, een slogan. Er zit niet echt een organisatie achter. Het idee komt voort uit de veranderende regels omtrent de APK keuring, waarbij in het Verenigd Koninkrijk auto’s van 30 jaar en ouder worden vrijgesteld van de APK. Je kunt dus een oud wrak uit een garage trekken, er verse benzine in gooien en de weg mee op. Zonder goede remmen, of met 30 jaar oude banden. Geen haan die er naar kraait. Met Classic Aware proberen we mensen er van te overtuigen dat het een goed idee is om toch eerst je auto te laten controleren voordat je er de weg mee op gaat. Ik restaureer al mijn halve leven auto’s, en zelfs ik laat mijn werk door een ander controleren. Je kunt altijd wat missen namelijk, en veiligeheid gaat voor alles.”
 
Er zijn twee standaardvragen die we bij Classic Proof aan iedere geïnterviewde voorleggen. Allereerst willen we natuurlijk weten waar de passie voor klassieke auto’s vandaan komt.

 
“Ik denk dat het in mijn geval de schuld is van mijn oom. Die had een tic met auto’s en als hij op bezoek kwam reed hij regelmatig in iets nieuws. De ene keer een Wolseley, dan weer eens in een Volvo, dan gewoon in een Ford Transit. Het was altijd iets anders en altijd iets bijzonders. Wat al die auto’s wel gemeen hadden is dat ze alle mogelijke toeters en bellen er in hadden zitten. Leren stoelen, airco.. Als het vanuit de fabriek een optie was dan zat het er op. Hij rookte een pijp, en de combinatie van die pijp en de geur van olie maakte bij mij altijd iets los. En daarnaast heb ik natuurlijk een ongelooflijke tic met bussen. Er gaat niets boven de loeiende versnellingsbak van zo’n oude Engelse bus. Dat is gewoon iets magisch.”
 
En dan willen we tot slot nog weten of Townshend nog tips heeft voor mensen die zelf een auto willen restaureren.

 
“Ja. Doe het niet! Nee echt, het is het begin van het einde. Nee, maar even serieus. Als je echt wilt beginnen met het restaureren van een klassieker dan zijn er twee belangrijke dingen waar je op moet letten. Allereerst moet je een auto kopen die in zo goed mogelijke staat is. Een auto restaureren kost zeeën van tijd en het is heel gemakkelijk om de motivatie kwijt te raken. Je kunt beter beginnen met een makkelijk project en als je dat succesvol hebt afgerond kun je verder kijken naar wat anders. De tweede tip die ik heb is dat je voor een eerste project voor iets moet kiezen waar de onderdelen nog ruimschoots van voorhanden zijn. Sommige onderdelen zijn ontzettend moeilijk te krijgen, en als je nog geen netwerk hebt en nog niemand kent in de klassiekerwereld, dan is het soms zelfs onmogelijk. Auto’s als een Volkswagen kever, een MG-B, daarvan kun je nog heel makkelijk aan onderdelen komen en er is een goed netwerk van clubs en specialisten die je een handje kunnen helpen als je vastloopt. Dat is echt heel belangrijk.”
 
Nu de opnames voor seizoen 4 zijn afgerond begint voor Townshend het lange wachten op een vervolg. Ondanks het succes van de serie is het nog allerminst zeker dat dit er ook komt.
 
“We weten nooit of we een nieuw seizoen krijgen. Dat ligt helemaal aan National Geographic en die kijken alleen naar de kijkcijfers en de respons van de kijkers. Als dat in orde is, dan worden we met nog een seizoen verlengd. Maar dat weten we van te voren nooit. Die knoop wordt pas doorgehakt op het moment dat de laatste aflevering is uitgezonden. Daarom roepen we ook regelmatig dat mensen vooral aan National Geographic moeten vertellen dat ze de show leuk vinden. Dat is echt niet voor niets.”
 
Seizoen 4 van Car S.O.S. gaat vanavond om 21.00 in première op National Geographic Channel. De eerste aflevering heeft de Volvo P1800 in de hoofdrol.

 

Meer op Classic Proof:

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *